Met ernstige hoofdpijn en een verkoudheid zit ik aan me project te weken zonder erbij na te denken ... want ik wil maar één ding! VISSEN! Oorzaak van de hoofdpijn en verkoudheid? ik weet het zeker, ontwenningsverschijnselen! Zondag gingen we eindelijk op pad. Snoekbaarzen tikken en dat ging prima. Dag erna was alles over. Ik was er weer. Naarmate de week vorderde kwamen de symtonen geleidelijk aan weer terug. Ik had weer een flinke dosis hengelgeweld nodig of gewoon een stukje water voor mijn ogen.

Vandaag, zondag de 28ste ... het ijs is eindelijk vertrokken en wij gaan snoeken! Ik moet bekennen dat een gevoel van eurofie mij bekroop gisteren avond, er moest iets gebeuren. Even het weer snel bekeken en verschillende waarschuwingen gehad tijdens mijn werkdag in Handyfish. Er was honden weer voorspeld. Vanmorgen vroeg leek het nog mee te vallen, enkel een grijze lucht. Toch maar Thijs even bellen zodat hij zeker een goed regenpak mee heeft en zich goed kleed! Zou jammer zijn als zo'n eerste visdag letterlijk in het water valt.

5minuutjes later kwam Thijs aan en konden we even later van start. De regen was maar alvast begonnen en het water was troebel. Ik startte met een nieuwe aanwinst, The Pig! Prachtige hybride die mij kwa actie echt verbaaste. Wat een mooi ding zeg. Later nog even de stek nawerpen met me geliefde magnum toad en dat moest dan wel goed komen. Thijs bond een subliem afwerkte wolfcreek eraan, heerlijke glyder met een vette wiebel. Voor het ijs er was had ik er al een idiote bak er achteraan uit het bootje ...

Het diepe stuk was mijn jacht gebied en thijs koos voor een in mijn ogen afzichtelijk hoekje uit met een klein plukje riet. Het water stond nu vrij hoog maar normaal liep ik daar voorlangs met mijn laarzen dus er kon niet veel meer als 30cm water staan. Thijs wist dit niet en stond het lekker uit te werpen, ik dacht er na een paar worpjes wel even heen te lopen. Daar kreeg ik de kans niet voor ik hoorde ineens hangen! Het is een dikke! Die brakke Thijs flinkte het hem weer hoor. Een kater lijkt toch wel het recept voor een mooie vis, Otto verstaat dit kunstje ook erg goed.

De eerste van 2010 voor Thijs, een hele dikke, hele hoge, hele mooie meterbak.

Even verder op liep nog een mooi vaartje met twee bruggen. Even een magnum toad onderdoor laten huppelen. Vlak onder me top was het de eerste worp al raak. Na een fel tikkie trok ik een haringkje omhoog welke er na wat gespartel weer af schoot. Onder de tweede brug was het ook raak. Een mooie 70er greep fel me magnum toad beet.

Mooie vis op de Magnum kikker.

Op naar de volgende stek. Onder het rijden werd de volgende taktiek bepaald, ik ging verder met me zwaardere concept stok zodat ik lekker met me magnum toad en eventueel een Giant kon rossen. Thijs hield het bij ze wolfcreek, logisch. Het bleef een heel stuk stil, zouden ze hier wel liggen?!
Na nog een 10tal meters kregen we toch bevestiging, een mooie 80er had zich vergrepen aan Thijs ze trekaas. Ietsjes verder schoof er nog een middel maat visje tegen me magnum toad aan, zag zijn bek duidelijk om de poten geklemt net achter de dreg ... dat werd em niet. Probeerde het nog twee worpjes op deze 70er en liep toen weer snel verder want we gingen voor groter! Aan het einde sloeg er nog een dikke 80er achter Thijs ze Wolfcreek aan maar deze liet zich daarna niet meer zien. Tijd om het stuk terug af te vissen met ander aas wat wellicht beter in de smaak valt.

Thijs hield het bij zijn Wolfcreek en ik deed een ondiep duikende Giant eraan. Wierp haar naar wat zooi wat aan de overkant dreef. Twee haaltjes en BWAAMMM ze werd bruut gegrepen door een beste vis. Dit snoekje ging nog even flink tekeer en het landen werd ook al lastig. Ze hing aan de buik dreg. De staart dreg hing gevaarlijk bij mijn pols dus snel los getikt boven het water. Snel een plaatje en weer verder.

Licht gekleurde 90er.

We viste het zelfde stuk weer terug af want er moest hier gewoon nog een dikke liggen en misschien pikken we die 70 ook nog wel even op.
Nog een goede 20meter te gaan. We waren inmiddels in het 'dode'  stuk toen ik een schim dacht te zien een goede anderhalve meter achter me Giant. Snel liep ik weg van de kant om de mogelijke vis niet af te schrikken en ging 2meter verderop over de plek des onheils werpen.
Tot aan de kant gebeurde er niets ... totdat ik me Giant het water uit wou trekken ... Een mooie 90er vis sprong met veel geweld achter me Giant aan het water uit! Jammer, dit kon wel eens haar laatste aanval zijn met deze water temperaturen.
Toch had ik nog goede hoop gezien de aggressie waarmee deze vis te werk ging. Nog maar een aantal worpen verspreid over de plek.
Zoals zovaak bij de voor mezelf gezette laatste worpen was het raak. Twee haaltjes en toen na een flinke tik kon ik twee stuks Ownertjes begeleiden in een snoeken bek. Voelde goed. Wederom deed deze vis, welke ietsjes dikker was als de vorige, behoorlijk haar best aan mijn toch wel zware 'groot water'  pook.

Tweede 90er in 20minuten, deze was amper 5millimeter kleiner als de vorige.

Ondertussen begon Thijs toch wel aardig nat te worden gezien de tot nog toe constante regen. Jammer genoeg had hij geen degelijk regenpak mee genomen omdat hij dacht dat het wel bij een buitje zou blijven ... ik had nog zo gezegt ...
Weer een wijze les, neem altijd een goed regenpak mee! Er is toch ruimte genoeg in de wagen dus waarom niet. Een extra trui, droge kleding of warmere kleding is soms ook geen overbodige luxe. Het kan een visdag een stuk aangenamer maken inplaats van dat je zeer vroeg stoppen moet zoals wij vandaag.

We viste het laatste stukje sloot nog even uit waar ik nog een volger kreeg en toen zijn we maar gestopt. Het was nog geen 12uur en ik had nog vreselijke zin. Het leek wel of ik zin voor de komende 5jaar gekweekt had laatste 2maanden.
We kozen ervoor om verderop nog een plekje uit de wind te doen. Even snel maar daarna wel stoppen ...
Aldaar zagen we dat er al vissers waren. Het bleken twee belgen te zijn die hier een aantal dagen op vakantie waren om te vissen. Even een praatje gemaakt en het stukje afgevist. Niks.
De twee belgen viste met aasvis en hadden ook weinig actie. Met dat we weg zouden gaan plopt één van hun dobbers onder en zag ik ze nog een prachige polder snoekbaars landen.

Voor één uur zaten we alweer thuis droog op de bank. Even na praten en een mogelijk plan voor de middag smeden, de stad in of iets dergelijks.

Groeten,

Jasper Woudsma