Een tijdje terug sprak ik m´n vismaat Xander weer eens. We hadden al een poosje niet met elkaar gevist. Xander had een operatie van z´n knie achter de rug wat het vissen belemmerde en had het net als ik druk met school en werk. Zodoende kwam het er niet echt van om te gaan vissen samen. Toch waren we beide eens dat zoiets moest veranderen, en besloten het aankomende weekeind op een zondag af te spreken.

De hele week was het al behoorlijk slecht weer. Regen, wind, het schoot niet op. We komen alsmaar dichterbij de winter zo blijkt. We twijfelde even hoe en waar we gingen vissen. Door de voorspelde windkracht 6 leek het ons geen goed plan het grote water op te gaan, aangezien je dan niet lekker meer staat te vissen door de hoge golven. Xander wist nog wel 2 wateren, waarvan we er eentje uit kozen. Het water waar we deze zondag gaan vissen is een groot kanaal wat aan een nog véél groter water vastzit. Hij was hier al meerdere keren geweest en het leek hem dan ook wel een goede keus gezien de eerder behaalde resultaten.

Zondagmorgen gaat voor mij al vroeg de wekker. Snel het warme bedje uit om het eten klaar te maken voor vandaag en de laatste dingetjes te pakken. M´n vismaat komt mooi op tijd de straat inrijden en voordat we er erg in hebben rijden we al snel richting het viswater voor vandaag. Ergens halverwege de route stoppen we bij een benzinepomp om even een bak koffie te nemen en om ook te wachten op Sandro, een vismaatje van Xander, die met zijn eigen boot dezelfde kant op gaat om samen met ons te gaan vissen. Sandro komt ook vrij snel aanrijden waardoor we weer mooi op tijd op de ‘’trailerhelling’’ zijn.

We moeten traileren bij een veerpondje. Op zich niet zo erg, alleen moet natuurlijk niet de slagboom dicht zitten! Volgens Xander was deze de vorige keren altijd open. Daar aangekomen is het al snel duidelijk dat de eigenaar deze keer de slagboom heeft voorzien van 2 grote sloten. Mooi balen natuurlijk. Wij kunnen nog wel makkelijk traileren, alleen Sandro niet. Hij heeft er een klein beetje de pest in en wil er toch door. Hij kijkt even naar de slagboom en ziet dat er aan de andere kant bij het gewicht een grote bout zit. Als we deze losschroeven kunnen we even snel traileren en dan netjes de slagboom weer vastzetten. Niks aan het handje… Niet helemaal dé manier, maar oke, wat moet je anders?

 Zo gezegd, zo gedaan, en we sleutelen even de slagboom uit elkaar. Ik hou het gewicht vast, terwijl Sandro en Xander de bout losdraaien. Als even later de 2 boten te water liggen gaat de bout terug met de moer erop en niemand die er wat van ziet. Vissen zullen we! We maken snel de spullen op orde en kiezen de eerste aasjes uit. Aangezien dit een kanaal is wordt het de hele dag trollen, hier valt niet echt te werpen zoals in sommige kanalen wel kan. Jammer, maar goed meters maken is voor een dagje ook niet verkeerd.

Een ondiep duikend aasje voor tegen de kant in de steunhengel en een dieper lopend aasje in de handhengel kiezen we beide uit en we trollen eerst even richting het grote water waar het kanaal aan vast zit. De enkele honderd meters water leveren op 1 aanbeet na niks op. Als we bij de plas zijn keren we om, de wind staat vol op de ingang te blazen waardoor er dikke golven staan. Niet bepaald lekkere omstandigheden om daar te gaan vissen. We keren om en vissen hetzelfde stuk alleen aan de andere kant even af. Eenmaal bij een bocht aangekomen staat de zuidwesten wind vol in de lengte van het kanaal te blazen met een krachtje 6-7.

Sandro, die in zijn eentje in een aluminium boot zit is meer bezig z´n boot op koers te houden dan te vissen. Hij besluit het gas open te trekken en meer stukken in de luwte op te zoeken. Al lukt het snel wegvaren niet helemaal. Door de harde rukwinden wordt hij bijna de lucht ingeblazen en sjeest ineens de hele andere kant op. Xander en ik moeten er allebei wel erg om lachen. Wat een gestuntel! Sandro vaart wat rustiger eerst weg en gaat dan zodra de wind wegvalt snel door. Wij vissen nog even verder in deze bocht. Ik verwacht langs deze kant waar de wind vol langs blaast nog wel een aanbeet maar helaas voelen we geen tikje.

Ook wij besluiten maar iets door te varen en een mooi ogend stuk kanaal op te zoeken. Xander stopt bij een stuk waar hij de vorige sessies ook vis had gevangen. Hij vist aan zijn kant van het kanaal met een rammelaar en een grote plug en al snel krijgt hij een harde aanbeet op de rammelaar. De vis lost helaas. Had de eerste geweest van vandaag zeggen we tegen elkaar. Toch is het een kleine 5 minuten later weer raak voor Xander. Een mooie vis heeft ie gehaakt die lekker hard vecht en zelfs enkele keren het luchtruim in springt waar ik een mooi plaatje van kan schieten.

De snoek krijgt na enkele plaatjes zijn vrijheid weer terug en zo vervolgen wij onze weg in dit kanaal. Er glijden kilometers water onder de boot door zonder ook maar een stootje. We beginnen ons af te vragen wat we verkeerd doen. Verschillende dieptes worden uitgeprobeerd en ook meerdere aasjes mogen omstebeurt aan de speldwartel hangen. Erg veel helpt het wisselen niet, want de resultaten blijven uit. Een paar uur later komen we in een dorpje aan. We komen nog enkele vissers tegen waarvan een aantal zich aan het focussen zijn op snoekbaars. Op de dieptemeter zien we ook aasvis liggen. We trollen dit stuk water dan ook maar een paar keer heen en weer. Soms moet je een aantal keren erdoorheen trollen voordat er een snoek in trapt. Spijtig genoeg levert het ook niks op. Rond middaguur maak ik even een kip a soupje voor ons beide en proppen er wat boterhammen achteraan. Als we na onze eet en plas pauze weer doorvaren komen we Sandro nog tegen die naast een woonbootje heeft aangelegd. Hij ligt met z´n grote voeten over de rand van de boot lekker in zonnetje te niksen, de vangsten zijn ook nog niks weet ie ons te vertellen. Zo vang je zeker niks natuurlijk! Haha. Wij varen toch maar door want de drang om wat te vangen is er bij ons nog wel bij. Er moeten er toch nog wel wat meer in de boot komen zijn we eens.

Aan het einde van dit kanaal komen we aan in het centrum van een 2^e dorp. Niet de meest mooie omgeving om te vissen, aangezien er overal gebouwd wordt en het een bouwput lijkt op sommige stukken. Mijn vismaat pakt vrij snel in het midden weer een leuke snoek op z´n Grandma. De vis vecht voor z’n formaat weer ff lekker en kan dan door Xander gepakt worden. Paar plaatjes en de snoek mag weer zwemmen.

Xander is even beter bezig dan mij. Hij zit op de 3 vissen en ik moet de eerste vis nog zien te haken. We keren de boot om en pakken dit stuk nog eens. Deze keer wordt m´n hengel bijna uit m´n handen getrokken door een harde beuk die ik krijg op de Giant van Strike Pro. De lange baitcaster buigt even flink door en het lijkt een dikke snoek te zijn. Even later komt er een dikke eind 80-er boven water, wel kleiner dan verwacht maar alsnog ben ik er wel zeker blij mee.

We trollen weer terug richting de ‘’helling’’ en hopen zo nog enkele vissen te vangen. Als we onder een groot viaduct varen zien we een man en een vrouw kijken  naar ons. Nog geen seconde later vliegt er een petje van de beste man zijn hoofd en roept naar ons of we die even op kunnen vissen. In dingen opvissen zijn we hartstikke goed in natuurlijk dus dat doen we wel even voor deze meneer. De man is even later weer blij als z´n petje terug is en wij vervolgen onze route.

Xander trekt even later het gas open en met een flinke gang stuiven we door het kanaal heen, even een ander stuk afvissen. Bij dit stuk loopt de kant schuin af. Er staan hier en daar wat plukken riet en op de schuine kant liggen ook wat grote stenen. Moet toch wel een goed stekkie zijn voor een snoek. Als eerst plant ik 2x achter elkaar m´n Giant die aan m´n steunhengel zit aan iets zwaars op de bodem, die gelukkig nog wel los te trekken is. Daarna trollen we door en krijgen beide al snel een aanbeet. We missen ze weliswaar maar het geeft weer wat vertrouwen. Een meter of 300 verderop is het Xander die in de vaargeul op zijn steunhengel een harde beuk krijgt. Hij slaat zo snel als hij kan aan en zegt dat dit ook weer een mooi formaat is aan het vechten te voelen.

Xander merkt ineens op dat de snoek een rare knik in z´n staart heeft. Dat is ook wel te zien op de foto. Misschien een aanvaring gehad met iemand die er wat minder goed mee omging? Of zo gegroeid… blijft altijd apart zulke vissen. Hij vocht er in ieder geval niet minder om.

Als we een stuk kanaal tegenkomen waar de kant meteen recht naar beneden loopt hebben we er niet veel vertrouwen in. De hengels worden weer binnengedraaid en we varen even naar een ander stuk toe. Hier heb je weer zo´n schuin aflopende kant naar de vaargeul toe. Riet, obstakels, perfect! Hier moet het lukken zeg ik. Misschien 10 minuten duurt het of mijn Giant die strak tegen het riet aanloopt wordt hard gegrepen. De hengel buigt ver door en de ratel pruttelt er ook op los. Snel de handhengel aan Xander geven en ik sleur de hengel uit de steun. Weer een mooie vis van eind tachtig. Gaat lekker zo. Je kan wel merken dat we steeds dichter bij de wintermaanden komen aangezien elke vis stuk voor stuk al lekker volgevreten zit en mooi breed zijn. Het duurt even voordat ik de snoek kan pakken, maar eenmaal vast komt ie ook niet meer los...

Na deze mooie vis op de Giant gaan de hengels weer snel overboord hopend op nog een knallende aanbeet. Een ruim uur gaat zo weer voorbij, alleen zonder aanbeten. We slaan weer een stukje kanaal over en gooien de aasjes weer overboord bij wat obstakels. Terwijl Xander en ik een eind weg zitten te praten krijg ik ineens op de steunhengel weer een beuk. Snel de haak zetten en drillen maar. Een hele licht gekleurde snoek zonder ook maar iets wat op een tekening lijkt komt na enig verzet boven en wat later blijkt de grootste van de dag.

We komen na een minuut of 15 langs ‘’de helling’’ en zien dat Sandro er al mee genokt is. Hij heeft blijkbaar in zijn eentje de slagboom uit elkaar weten te halen. Wij trollen nog even een stukje verder om te kijken of ze nu wel langs dit stuk, waar we vanochtend niks konden vangen, liggen. Vrij snel wordt duidelijk dat ze nu wel willen. Ik krijg een ram op me kunstaas en los de vis vrijwel direct weer. Na een minuut of 10 pakken we nog een keer dit kantje en dan haakt Xander op zo goed als dezelfde plek waar ik de snoek loste een mooie vis. Deze hoeft niet op de foto van Xander en kan dus gelijk weer zwemmen. We besluiten dat het genoeg geweest is voor vandaag en kappen er dan dus ook mee.

We ruimen de boot op en varen naar het schuine kantje toe van de veerpond. Hier krijgen we nog even de eigenaar van de pond op ons nek omdat wij ze slagboom hadden ‘’gesloopt’’ . Sandro was vergeten de bout er terug in de stoppen waardoor de eigenaar had gezien dat er mee gekloot was. Na enig scheldwerk van de man zijn kant kwam hij tot rust en hebben wij hem nog even uitgelegd hoe het precies zat. Hij ging er mee akkoord..., maar we konden wel mooi naast het pondje traileren! Hehe, was te verwachten..

Vandaag echt een lekkere dag gevist samen met Xander. In de ochtend leek het een taaie dag te worden maar uiteindelijk mogen we niet klagen met een mooi aantal vissen in de boot en bovendien van een leuk formaat om te vangen! De dag zelf was ook top behalve de wind was het helemaal droog en hebben we een heerlijk zonnetje gehad. Xander bedankt weer hé! Was gezellig man. Doen we snel weer eens.

Met vriendelijke groet,

Marc Doornekamp